Filipinler ile ilgili bilgiler

Konum: Pasifik Okyanusu’nun batısındaki coğrafyada konumlanan bir Güneydoğu Asya devletidir.

Komşuları: Ülke irili ufaklı 7.641 adet ada ve adacıktan oluşur. Ancak ülkeyi oluşturan üç ana coğrafi kara parçası vardır. Bunlar Luzon, Visayas ve Mindanao’dur. 

Başkent: Manila.

Etnik Grupları: Etnik grup çok fazla olduğu için yüzdelik sınır belirsizdir. Bunlardan bazıları: Visayanlar, Tagaloglar, Ilocanolar, Morolar, Kapampangan, Bicolano, Pangasinense, Igorot, Lumad, Mangyan, Ibanag, Chabacano, Bajau, Ivatan ve Palawantribes.

Vize: Türkiye’den 30 günü aşmayan ziyaretlerde vizesiz gidilir.

Resmi Dili: Filipince, İngilizce.

Din: %87,3 Hristiyan, %6 İslam, %4,3 Bilinmeyen, %0,1 İnanmayan %2,3 diğer.

Yönetim Şekli: Başkanlık Sistemi. (Cumhurbaşkanı ve Yardımcısı)

Para Birimi: Filipinler Pezosu (PHP)

Yüzölçümü: 300.000 km2

Nüfus: 106.651.394 kişi (2020)

Saat: Türkiye’den 6 saat ileridedir.

Yemek Kültürü: Pirinç, Deniz Mahsulleri yaygın olarak tüketilmektedir. Endonezya, Malezya, Hint ve Çin mutfaklarından etkilenmiştir. Kari Kari ve Abodo ulusal yemekleridir.

Ekonomi: Yoksul ülkeler grubundadır.

Şehir Sayısı: 25 Şehir mevcuttur. Bunlardan bazıları: Manila, Puerto Princesa, Cebu City, Tagbilaran ve Davao City.

İklim: Tropikal deniz iklimi hakimdir. Tatil için Kasım ve Şubat ayları tercih edilebilir.

Tarih: 1986’da ortaya çıkan reform hareketlerinden sonra; demokrasinin geri getirilmesi, ulusal borçların azaltılması ve yolsuzlukların önlenmesi için mücadele verilmiştir. Bunun yanında yeni rejimi devirmek için düzenlenen darbe girişimi engellenmiş, Moro’daki ayrılıkçı milislerle mücadele edilmiş, 4362 kişinin ölümüyle sonuçlanan MV Doňa Paz Feribot kazasının yaraları sarılmaya çalışılmış ve yeniden canlanan Komünist hareketlerin etkinliği azaltılmıştır. Corazon Aquino’nun yönetimi Haziran 1991’deki Pinatubo Yanardağı patlamasıyla son bulmuştur. 1991’de ABD Üslerinin Süresinin Uzatılması Antlaşması parlamentoda kabul edilmemiştir. Bu karar uyarınca, Kasım 1991’de Clark Hava Üssü; Aralık 1992’de ise Subic Bay’daki üs tahiliye edilmiştir. Böylece ülkedeki Amerikan askerî üstleri son bulmuştur.

Filipinler ekonomisi “Asya Ekonomisinin Kaplanı” olarak adlandırılmaktadır. Mayıs 1992’deki Filipinler başkanlık seçimleriyle başa geçen Fidel V. Ramos’un yönetiminde yıllık ortalama %6’lık bir GSYİH artışı sağlanmıştır. Moro Ulusal Kurtuluş Cephesi ile sağlanan uzlaşı; ülkedeki ekonomik gelişim ve siyasi istikrara rağmen; 1997 Doğu asya Mali Krizi ülkenin gelişimini sekteye uğratmıştır.

Ramos’tan sonra başkanlık seçimlerini kazanan Joseph Estrada Haziran 1998’de göreve başlamıştır. Estrada döneminde Filipinler, 1997 Doğu asya Mali Krizi’nin ortasında %-0,6 büyüme oranından % 3.4’lük (1999) bir büyüme oranına kadar ulaşmıştır. Hükûmet, Mart 2000’de Moro İslami Kurtuluş Cephesi’ne karşı başlatılan operasyonlarda, direnişçilerin karargâhı da dâhil olmak üzere örgüt kampları etkisiz hâle getirilmiştir. Ebu Sayyaf ile yapılan savaşın ortasında, hükûmet için yolsuzluk iddiaları gündeme gelmiştir. Bunun üzerine, Estrada rejimi 2001 EDSA Devrimi ile yıkılmıştır. Estrada’nın yerine, Başkan Yardımcısı Gloria Macapagol-Arroyo 20 Ocak 2001, devlet başkanlığı koltuğuna oturmuştur.

Arroyo’nun 9 yıllık yönetiminde, %4’lük GSYİH büyümesi 2002’den 2007’ye kadar %7’ye yükselmiştir ve 2004’te tamamlanan Manila Hafif Raylı Sistemi gibi önemli altyapı projeleri gerçekleştirilmiştir. Küresel Ekonomik Kriz’den en çok etkilenmesi beklenen ülkelerden olan Filipinler; Arroyo yönetiminde krizin etkilerini azaltmayı başarmıştır. Buna rağmen, ülke tarihinde birçok kez olduğu gibi ortaya çıkan rüşvet ve yolsuzluk iddiaları, Arroyo yönetiminin sonunu getirmiştir. 2004 başkanlık seçimlerinde kullanılan oyların yönlendirime uğratılmasıyla ortaya çıkan Hello Garci skandali; ortaya atılan yolsuzluk iddialarının en çok öne çıkan maddesi olmuştur. 23 Kasım 2009’da 34 gazetecinin öldürülmesine sonuçlanan Ampatuan Katliamı, Arroyo yönetiminin iyice sarsılmasına yol açtı.

2010 seçimlerini kazanan Benigno Aquino III, ülkenin 15. devlet başkanı olmuştur. Aquino, ülkenin ilk bekâr devlet başkanı olmuştur. 15 Ekim 2012’de Müslüman azınlığın yaşadığı ayrılıkçı Mindanao bölgesi ile Bangsamoro Çerçeve Antlaşması imzalanmıştır. Bangsamoro adıyla kurulacak özerk yapının temelleri atılmıştır. Buna rağmen, ülkenin doğusundaki Sabah (Malezya) bölgesindeki sınır tartışmaları ve Güney Çin Denizi sorunu daha da kızışmıştır. Filipinler, mali politikalar açısından başarılı bir dönem yaşamıştır. Özellikle 2013’te gayrisafi yurt içi hasılada sağlanan %7.2’lik büyüme ile Asya’nın en hızlı büyüyen ikinci devleti olmuştur. Aquino 2013 Geliştirilmiş Temel Eğitim Yasası’nı onaylayarak yaygın olarak K-12 programının uygulanmasına başlanmıştır. 8 Kasım 2013’te, Haiyan Tayfun’u ülkeyi vurmuş ve özellikle Visayan bölgesinde büyük yıkıma neden olmuştur. (Kaynak: wikipedia.org)

Reklam

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*