Eritre ile ilgili bilgiler

Konum: Doğu Afrika’nın kuzeyinde bir ülke. 

Komşuları: Batısında Sudan, güneyinde Etiyopya ve güneydoğusunda Cibuti ile çevrilmiştir.

Başkenti: Asmara.

Etnik grup: %50 Tigray, %40 Tigre, %4 Afar, %3 İtalyan.

Vize: Türkiye’den vizeli gidiş zorunludur.

Resmi Dil: Tgre, Saho, Bilen, Afar, Kunama, Nara, Hedareb.

Din: %63 Hristiyanlık, %33 İslam.

Yönetim Şekli: Başkanlık.

Para Birimi: Nakfa (ERN)

Yüzölçümü: 117.600 km²

Nüfus: 6.081.196 kişi (2020)

Saat: Türkiye’den 1 saat ileride.

Yemek Kültürü: Bol baharat tüketilmektedir. Tsebhi, Kitcha, Injera, Birsen ve Alicha ünlü yemekleridir.

Ekonomi: Gelişmiş ülkeler grubunda değildir.

Şehirleri: 20 şehir mevcuttur. Bunlardan bazıları: Asmara, Massava, Assab, Keren Eritrea, Ghinda, Akordat, Nakfa.

İklim: Çöl iklimi hakimdir. Tatil için en uygun zaman Mart-Nisan-Eylül ve Ekim aylarıdır.

Tarihçe: Eritre, İtalya tarafından işgal edildi ve resmen 1 Ocak 1890’da İtalyan kolonisine dahil edildi. Önceden ilk Etiyopya devletinin iki yüz yıldan beri bir parçasıydı. İtalyanlar’ın II. Dünya Savaşını kaybetmeleri üzerine Eritre, 1941’den 52’ye kadar Birleşmiş Milletlerin himayesine verildi. BM bayrağı bütün resmî binalarda bulunuyordu.

2 Aralık 1950’de BM Genel Kurulu 390 A (V) Kararı ile Eritre’yi Etiyopya ile birleştirmeyi kararlaştırdı. 1951’in Eylül’ünden 1962’nin Kasım’ına kadar Eritre Etiyopya’nın özerk bölgesi olarak kaldı.

BM kararı Eritre halkının isteği haricinde alındı. Huzursuzluğun artması ve Etiyopya’ya karşı olan direniş nihayetinde 1962’de Etiyopya hükûmetinin Eritre’yi 14. şehir olma kararı almasına yol açtı. Eritre bağımsızlık hareketi 1960’ların başlarında biçimlendi ve 31 yıl boyunca sivil savaş olarak Etiyopya hükûmetine karşı patlak verdi. Nihayetinde 1991’de bitti. 1993’te bir BM referandumuyla Eritre’nin Etiyopya’dan bağımsız olduğu açıklandı. Eritre iki büyük dine ev sahipliği yapan çok dilli ve çok kültürlü bir ülkedir ve dokuz etnik gruba sahiptir. Resmî dili olmamasına rağmen hükûmet iki “çalışma dili” olan Tigrinya dili ve Arapça bütün resmî yazışmalarda kullanılıyor. İngilizce de hükûmetin bütün uluslararası iletişimlerinde 5. derece eğitim kurumlarında kullanılıyor. İtalyanca da sömürge döneminden kalan kuşakların torunları tarafından kullanılıyor.

Bölgeyle alakalı en eski referans Punt (veya Ta Netjeru, İlah’ın toprağı anlamındadır) Antik Mısırlar tarafından MÖ 12. ile 5. yüzyıllar arasında yazılmıştır. (Kaynak: wikipedia.org)

Reklam

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*