• Habeş Necâşîsi Ashame’ye Gönderilen Davet Mektubu

Hz. Peygamber Necâşî’ye elçi olarak Amr b. Ümeyye ed-Damrî’yi göndermiştir. Necâşi daha önce Mekke’den Habeşistan’a hicret eden Müslümanlara karşı iyi davranmış, iyi kalpli, cömert, geniş düşünceli ve anlayışlı biri olarak bilinmekteydi. Kendisine yazılan mektup diğerlerine göre daha samimi bir üslupla yazılmıştı. Mektubun metni şöyledir:

“Bismillâhirrahmânirrahîm.

Allah’ın elçisi Muhammed’den Habeş kralı Asham Necâşi’ye,

Ben senin için Allah’a hamd ederim ki O’ndan başka ilah yoktur. Kuddüs ve Melik O’dur. Bütün iyiliklei bir araya toplayan O’dur.  Yarayılmış bulunanlara emniyet veren de O’dur. Meryem oğlu İsa’nın da Ruhu’l-Kudüs olduğuna ve Hakk’ın iffetli Meryem’e ilka eylemiş bulunduğuna da şehadet ederim. İşte ben seni Allah’ın çağırdığı huzura çağırıyorum. Allah’a itaat ve ibadet hususunda bana yardımcı ol. Bana uy, bana nazil olmuş bulunan kelama iman eyle. Nitekim ben, Allah’ın Resulüyüm. Seni de senin vasıtanla bütün tebaanı da Allah’ın beşaret verdiği hususa davet ederim. İhlas ve yakınlık duyarak, sadakatle seni davet ederim. Bunun için benim de tebliğimi kabul eyle. Ben bundan önce amcazâdemi ve bazı Müslümanları senin ülkene göndermiştim. Şimdi dua ile mektubuma son veriyorum. Hidayet yolunu tutup giden kimseye selam olsun.”

Necâşi Rasûlullah’ın mektubunu alınca saygı ve hürmet gösterdi. Yüzüne ve gözüne sürdükten sonra tahttan inerek şöyle demiştir: “Elbette ki ben şu hususu tasdik edip inanıyorum ki, Muhammed Allah’ın Resulüdür. Ben kendisine tam olarak her huhusta iman ediyorum.”

Necâşi Hz. Peygamber’in mektubunu fil dişinden mamul bir kutuiçinde muhafazaya almış, ayrıca cevaben bir mektup yazarak tevhid akidesine inandığını ve tasdik ettiğini bildirmiştir.[1]

[1] M. Hamidullah, a.g.e., s. 73-82; A. Sönmez, a.g.e., s.96,104.